Haptosofie
zeggen wat je voelt
Wij over onszelf
Forum
Contact
Gastenboek
Interessante links

Haptosofie

 

Haptosofie is een samenvoeging van twee woorden uit de Griekse oudheid: haptos en filosofie.

 

Het woord haptos staat voor tast, aanraking en duidt op de onmogelijkheid ons van de tastbare omgeving te ontdoen. Zelfs midden in een woestijn, waar we in de verre omgeving alleen maar zand en zandverstuivingen kunnen waarnemen is de tast aanwezig. We staan met onze voeten in het zand en voelen de structuur van zand met onze voetzolen. Het fijnkorrelige zand in de woestijn voelt anders aan dan de klei aan de oever van een rivier. Als we in de woestijn bukken en een hand zand nemen voelen we het zand op de hand en voelen we dat het tussen onze vingers kan wegvloeien. Terwijl we bukken voelen we warmte op onze rug en als we omhoog kijken voelen we dat die warmte van de zon komt. De zon verwarmt die delen van ons lichaam naargelang de delen door de zon bereikt worden. Staan we met de rug naar de zon dan zal de rug warmer aanvoelen dan de voorkant van ons lichaam. Deze gewaarwording noemen we de kwaliteit van onze tast. Hier tasten we de omgeving af met ons lichaam. Met onze ogen kunnen we de omgeving aftasten en zelfs wanneer we zover kijken als het oog reikt biedt de tast houvast, al is het maar dat de waarneming een begrenzing van een ruimte biedt.

 

In een woestijn is de horizon onze grens. Met onze ogen tasten we dus ook de omgeving af. Horen we geluiden dan tasten we de omgeving af met onze oren. Zelfs stilte is een fijnzinnige tastvorm omdat het ons een tonus laat ervaren die anders aanvoelt dan lawaai. Wanneer we de tast of aanraking proberen weg te denken vervalt voor ons de omgeving. Tast geeft ons dus het gevoel dat we één zijn met de omgeving en dat we daardoor met alles verbonden zijn. Deze haptische staat is het beste te vergelijken met het pas geboren kind dat helemaal open staat voor zijn omgeving: er is geen scheiding tussen mens en wereld.

Het woord filosofie staat voor denken en spreken. Denken is onlosmakelijk verbonden met taal. Door te spreken verdwijnt de zuivere ervaring van de tast en ook de openheid voor de omgeving. Woorden ordenen de omgeving. Het woord “ik” bijvoorbeeld isoleert het lichaam van de ervaring dat we met alles verbonden zijn. Het woord “ander” isoleert iets of iemand uit onze omgeving met als gevolg dat de harmonie verdwijnt. De oorspronkelijke ervaring van alles is één wordt verstoort door woorden, aanduidingen en aanwijzingen. Met woorden, aanduidingen en aanwijzingen worden we op een uitzonderlijke manier betrokken op het ongewone. Als we gegrepen worden door woorden worden we in een onzichtbaar moment getrokken. Woorden, aanduidingen en aanwijzingen zijn op zichzelf niet tastbaar. Toch beroeren woorden, aanduidingen en aanwijzingen ons. Ons lichaam is de inschrijvingsoppervlakte van de taal. Voordat we grip en later begrip kunnen krijgen op woorden, aanduidingen en aanwijzingen trekt de taal ons in het onzichtbaar moment van de toekomst.

 

"Alleen liefde kan er voor zorgen dat uw verlangen met genot samensmelt".

 

Woorden, verplaatst ons van het vinden, het opgaan in de omgeving naar het zoekende: het raadselachtige in ons. Het zoeken naar betekenis is het raadsel van het leven. Als tot ons gesproken wordt, gaan we tevens bij ons zelf te rade. Wanneer we daarna het ongrijpbare en onverstaanbare aanraken komt ons tevens het grijpbare en verstaanbare toe, dat op zijn beurt weer verdwijnt in het ongrijpbare en onverstaanbare. Deze dans van ons hebben we denken genoemd. Denken is het zijn van de gedachten.

 

"Wil men het wezen van het denken vatten, dan dient men zich te laten aanspreken door datgene wat het denken laat zijn tot wat het is". Martin Heidegger

 

Wat heeft haptosofie te bieden?

Haptosofie is een werkwijze waarbij we nagaan in hoeverre gevoel (haptos) en spreken (filosofie) van elkaar verwijderd zijn. De mate van verwijdering duidt op een spanningboog. Deze spanningsboog is te ervaren door onszelf en door de ander(en) omdat een spanningboog invloed heeft op het haptisch spectrum. Bij de ene mens voelen we ons meer op ons gemak dan bij de ander. Gevoelens zijn, hoewel ze als verwarrend ervaren kunnen worden, onproblematisch. Gevoelens zijn er altijd, juist omdat we niet Niet kunnen voelen. Zolang we leven voelen we iets. Ten opzichte van denken en spreken zijn gevoelens ondergeschikt geraakt. Ook de wetenschappen willen van gevoelens niets weten. Toch staat ook in de wetenschappen als een paal boven water, dat wetenschappers bij elk wetenschappelijk onderwerp een beroep doen op wat zij ontkennen: gevoelens.  

 

 

Problemen komen echter tot stand door de wijze waarop we over onze gevoelens denken en spreken. Elk probleem is in feite herkenbaar in ons bewustzijn. We mogen er dus niet van uitgaan dat gevoelens enkel weetjes zijn. Gevoelens leiden ons naar het zelf, naar onze identiteit, naar een wijze van omgaan met gevoelens, verlangens en wensen naar een omgaan met de wereld. Elk mens die voor een keuze staat wordt geconfronteerd met het zelf omdat de mens van zijn keuze bewust wordt. Daarom is de mens een zelf-bewust wezen. Negeren we gevoelens dan negeren we ook de zelfkeuze van de mens. Negeren we de zelfkeuze dan ontnemen we de mens zijn basis, zijn gronden of erger: zijn gevoelens. De mens die geen gevoelens meer heeft, heeft ook geen zelf.

De mens onderscheidt zich door het bewustzijn van het zelf. Het zelf bestaat uit, aan zijn met de wereld of afgesloten zijn. Tussen deze twee uitersten is een relatie, een relatie die het zelf op zichzelf betrekt. In deze betrekking tot het zelf ligt onze vrijheid, het zelf heeft een keuze. Tussen lichaam  en geest, wordt de mens gekenschetst door een biologische en psychosociale synthese. Deze synthese wordt gedragen door het zelf. Het zelf is het derde element. Tijdens haptosofische handelingen wordt gewerkt naar de totstandkoming of handhaving van dit derde element. Van haptosofie mag u verwachten dat de scheiding tussen afhankelijk (wie stemt met mij in?) en onafhankelijk (opgaan in de omgeving) hersteld wordt.

 

Haptosofie is dus voor het: mij-zelf, het ons-zelf, het wij-zelf.

 

 

website security

to Top of Page